پست ها و نقش های دفاعی
پست های بیسبال: پرتاب کننده، گیرنده، اینفیلد و اوت فیلد
راهنمای عملی نه پست دفاعی، وظایف بخش های مختلف زمین و تطبیق شماره های ۱ تا ۹ ثبت امتیاز با این پست ها.
نه پست دفاعی
وقتی تیم حریف در حمله است، دفاع استاندارد در هر یک از نه پست یک بازیکن دارد: پرتاب کننده، گیرنده، بیس اول، بیس دوم، بیس سوم، شورت استاپ، فیلدر چپ، وسط و راست. این نام ها محدوده و وظایف معمول را نشان می دهند، هرچند جایگیری با توجه به وضعیت بازی تغییر می کند.
پرتاب کننده، گیرنده و اینفیلد
پرتاب کننده از ماوند توپ را پرتاب می کند و توپ های نزدیک را هم دفاع می کند. گیرنده پشت هوم پلیت پرتاب ها را می گیرد، توپ های پایین را مهار می کند و به کنترل دونده ها کمک می کند. چهار اینفیلدر بیس ها و توپ های زمینی را پوشش می دهند؛ بیس اول بسیاری از پاس ها را برای فورس اوت می گیرد و بیس دوم و شورت استاپ در دوبل پلی های زیادی نقش دارند.
سه اوت فیلدر
فیلدرهای چپ، وسط و راست بخش عمیق زمین را پوشش می دهند، توپ های هوایی را می گیرند و توپ را به اینفیلد برمی گردانند. فیلدر وسط معمولا بیشترین محدوده را لازم دارد و در توپ های بین اوت فیلدرها اغلب اولویت دارد؛ فیلدرهای کناری نیز برای جلوگیری از بیس اضافه به پرتاب دقیق نیاز دارند.
چرا پست ها از ۱ تا ۹ شماره دارند
ثبت بازی از شماره گذاری ثابت دفاعی استفاده می کند: پرتاب کننده ۱، گیرنده ۲، بیس اول ۳، دوم ۴، سوم ۵، شورت استاپ ۶، چپ ۷، وسط ۸ و راست ۹. اینها شماره پست هستند، نه ترتیب ضربه زدن یا شماره پیراهن. مثلا ۶-۳ یعنی شورت استاپ توپ را گرفته و برای اوت به بیس اول پرتاب کرده است.