Wissels en libero
Wissels en libero-regels in volleybal
Hoe reguliere wissels, liberovervangingen en de FIVB-test van 2026 met elkaar samenhangen.
Reguliere wissels
Volgens de Officiele Volleybalregels 2025-2028 mag elk team per set maximaal zes wissels aanvragen. Een basisspeler mag in een set eenmaal het veld verlaten en eenmaal terugkeren, alleen op de eerdere plaats in de opstelling. Een wisselspeler mag eenmaal voor een basisspeler inkomen en mag alleen door diezelfde basisspeler worden vervangen.
Wat de libero anders maakt
De libero is een gespecialiseerde verdediger op de achterste rij. De libero mag elke speler op een achterrijpositie vervangen, er mag maar een libero tegelijk op het veld staan en de libero mag niet serveren, blokkeren, een blokpoging doen of een aanvalsslag voltooien wanneer de bal volledig boven de bovenrand van het net is.
Liberovervangingen
Liberovervangingen tellen niet als reguliere wissels en zijn onbeperkt. Normaal moet er een voltooide rally tussen twee liberovervangingen zitten. De reguliere vervangende speler mag met beide libero s wisselen; in- en uitgaan gebeurt via de Libero Replacement Zone wanneer de bal uit het spel is en voor het fluitsignaal voor de service.
FIVB-competitietest 2026
In de Volleyball Nations League 2026, de U17-wereldkampioenschappen en de continentale kampioenschappen test de FIVB acht wissels per set in plaats van zes. De test staat ook selecties van 12 tot 14 spelers toe met ten minste een libero en de mogelijkheid om er twee aan te wijzen. De FIVB benadrukt dat permanente regelwijzigingen nog worden geevalueerd.