Przejdź do treści
PL

Piłka ręczna

Rzuty karne z 7 metrów, faule i kary w piłce ręcznej

Jak aktualne przepisy IHF halowej piłki ręcznej regulują wyraźne sytuacje bramkowe, rzuty z 7 metrów, karanie progresywne, dwuminutowe wykluczenia i dyskwalifikacje.

Opublikowano: Zaktualizowano:

Rzut z 7 metrów chroni wyraźną szansę na bramkę

Rzut z 7 metrów przyznaje się, gdy przeciwnik lub osoba funkcyjna nieprzepisowo pozbawia zespół wyraźnej szansy na zdobycie bramki, a także przy określonych przerwaniach niszczących taką szansę. Jeśli atakujący zachowuje pełną kontrolę i sytuacja trwa, sędziowie powinni pozwolić grać dalej zamiast natychmiast zarządzać rzut.

Rzut ma ścisłe zasady ustawienia i czasu

Rzut wykonywany jest jako rzut na bramkę w ciągu trzech sekund po gwizdku. Wykonujący stoi za linią 7 metrów, nie dalej niż metr za nią; partnerzy pozostają poza linią rzutów wolnych, przeciwnicy także i co najmniej trzy metry od linii 7 metrów, a bramkarz nie może przekroczyć linii 4 metrów przed wypuszczeniem piłki.

Kary rosną wraz z ciężarem przewinienia

Przepisy IHF rozróżniają karanie progresywne i sankcje wymagające natychmiastowego zastosowania. Progresja może rozpocząć się od upomnienia; poważniejsze zachowanie może oznaczać bezpośrednie wykluczenie na dwie minuty, a niebezpieczne lub szczególnie ciężkie działanie — dyskwalifikację.

Wykluczenia i dyskwalifikacje wpływają na liczebność zespołu

Dwuminutowe wykluczenie usuwa zawodnika na dwie minuty i zmniejsza w tym czasie liczbę graczy drużyny na boisku. Trzecie wykluczenie zawodnika prowadzi do dyskwalifikacji. Niektóre dyskwalifikacje wymagają też pisemnego raportu w celu ewentualnych dalszych działań po meczu.

← Poradniki piłki ręcznej