IJshockey
Straffen en powerplay in ijshockey: zo werkt numeriek voordeel
Straffen kunnen het aantal veldspelers op het ijs veranderen en de tegenstander een powerplay geven. Deze gids legt de belangrijkste IIHF-strafcategorieën, ondertalsituaties, uitgestelde straffen en het effect van een powerplaydoelpunt uit.
Strafsoorten en standaardduur
IIHF-categorieën omvatten een minor van twee minuten, double-minor van vier, bench minor van twee, major van vijf, misconduct van tien en game misconduct voor de rest van de wedstrijd. Deze categorieën hebben niet allemaal hetzelfde effect op het aantal spelers op het ijs.
Powerplay en ondertal
Een team speelt in ondertal wanneer straffen het aantal veldspelers verminderen en de tegenstander een numeriek voordeel krijgt, de powerplay. Veelvoorkomende situaties zijn 5-tegen-4, 5-tegen-3 en 4-tegen-3, afhankelijk van de wedstrijdsituatie en lopende straffen.
Uitgestelde straf voor het fluitsignaal
Als de overtreding wordt begaan door het team dat de puck niet controleert, kan de scheidsrechter een uitgestelde straf aangeven en het niet-overtredende team laten doorspelen. Meestal wordt afgefloten zodra het overtredende team puckcontrole krijgt, waarna de straf wordt opgelegd.
Wat een powerplaydoelpunt kan veranderen
Volgens IIHF-regels kan een toepasselijke minor of bench minor die ondertal veroorzaakt eindigen wanneer het team met numeriek voordeel scoort. Een doelpunt wist niet elke straf: majors en misconducts volgen andere regels en gelijktijdige of uitgestelde straffen kunnen bepalen welke straf eindigt.