Piłka ręczna
Rzut rozpoczynający, rzut z linii bocznej i rzut wolny w piłce ręcznej
Jak przepisy IHF 10, 11, 13 i 15 wznawiają halową piłkę ręczną po bramkach, wyjściu piłki poza boisko i zwykłych przewinieniach, z zasadami ustawienia i odległości.
Rzut rozpoczynający zaczyna połowy i wznawia grę po bramce
Rzut rozpoczynający otwiera mecz i drugą połowę; po bramce wykonuje go drużyna, która ją straciła. Aktualne przepisy IHF pozwalają na wykonanie ze środkowej linii lub ze strefy rzutu rozpoczynającego tam, gdzie jest stosowana. Rzut poprzedza gwizdek i należy go wykonać w ciągu trzech sekund.
Rzut z linii bocznej przywraca piłkę po wyjściu
Rzut z linii bocznej przyznaje się, gdy piłka całkowicie przekroczy linię boczną, gdy broniący zawodnik z pola dotknął jej jako ostatni przed przekroczeniem zewnętrznej linii bramkowej swojej drużyny, albo gdy piłka dotknie sufitu lub elementu nad boiskiem. Wykonujący trzyma jedną stopę na linii; przeciwnicy zwykle pozostają co najmniej trzy metry dalej.
Rzut wolny wznawia grę po wielu przewinieniach
Rzut wolny jest typowym wznowieniem po wielu przewinieniach zmieniających posiadanie lub przerywających grę. Sędziowie powinni zachować ciągłość, jeśli drużyna nieprzewiniająca może kontynuować. Zwykle rzut wykonuje się bez gwizdka z miejsca przewinienia lub przerwania, ale nigdy z własnego pola bramkowego ani zza linii rzutów wolnych przeciwnika.
Wspólne zasady wykonania zapewniają uczciwe wznowienia
Przed wykonaniem zawodnik musi być w prawidłowej pozycji z piłką. Poza szczególnymi wyjątkami, jak rzut bramkarza i rzut rozpoczynający ze strefy, część tej samej stopy pozostaje na podłożu do wypuszczenia piłki. Po gwizdku rzut trzeba wykonać w ciągu trzech sekund; wykonujący nie może ponownie zagrać piłki, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik lub bramka.