ყინულის ჰოკეი
ოფსაიდი და აისინგი ყინულის ჰოკეიში: როგორ მუშაობს ლურჯი და წითელი ხაზები
ოფსაიდი და აისინგი თამაშის ხშირი შეჩერებებია და დამოკიდებულია იმაზე, სად კვეთენ მოთამაშეები და შაიბა მოედნის ხაზებს. ეს გზამკვლევი ხსნის შეტევის ლურჯი ხაზის, ცენტრალური წითელი ხაზის წესებს და რა ხდება სასტვენის შემდეგ.
ოფსაიდი შეტევის ლურჯ ხაზთან
შემტევი მოთამაშე არ უნდა შევიდეს შეტევის ზონაში შაიბაზე ადრე ისე, რომ ოფსაიდი შეიქმნას. მთავარი საზომია შეტევის ლურჯი ხაზი: მოთამაშეების ზონაში შესვლა უნდა დაემთხვეს შაიბის ხაზის გადაკვეთას.
დაგვიანებული ოფსაიდის გაუქმება
თუ შაიბის ზონაში შესვლისას შემტევები უკვე იქ არიან, ხაზის მსაჯმა შეიძლება დაგვიანებული ოფსაიდი აჩვენოს. ის უქმდება, როცა ყველა შემტევი დატოვებს შეტევის ზონას ან დამცველი გუნდი შაიბას ნეიტრალურ ზონაში გადაიტანს; მანამდე შემტევს არ შეუძლია შაიბაზე თამაში ან ზეწოლა.
აისინგი ცენტრალური წითელი ხაზის იქით
აისინგი ჩვეულებრივ ფიქსირდება, როცა გუნდი შაიბას ცენტრალური წითელი ხაზის უკნიდან მეტოქის კარის ხაზს იქით აგზავნის და არ არის შეხება, რომელიც გადაწყვეტილებას გააუქმებს. IIHF იყენებს ჰიბრიდულ აისინგს, ამიტომ ხაზის მსაჯი აფასებს, რომელი მოთამაშე მიაღწევდა შაიბას პირველი.
პირისპირ ჩაგდება და აისინგის ძირითადი გამონაკლისები
ოფსაიდის შემდეგ თამაში ნეიტრალური ზონის შესაბამის ჩაგდების წერტილში განახლდება. აისინგის შემდეგ ჩაგდება დამრღვევი გუნდის დაცვის ზონაში ტარდება. აისინგი შეიძლება გაუქმდეს, თუ დამცველ გუნდს შაიბაზე გონივრულად თამაში შეეძლო; IIHF-ის წესებით ნაკლები მოთამაშით მყოფ გუნდზე აისინგი არ ფიქსირდება.