Ֆորմուլա 1
Formula 1-ի անվադողերն ու փիթ-ստոփերը․ խառնուրդներ, անձրև և մրցավազքի ռազմավարություն
Formula 1-ում անվադողերը միաժամանակ սպորտային կանոն են և ռազմավարական գործիք։ Այս ուղեցույցը բացատրում է չոր, intermediate և wet տարբերակները, չոր մրցավազքի պահանջը և pit lane-ի կանոնները։
Հինգ անվադողային տարբերակներ նախատեսված են չոր և թաց պայմանների համար
Յուրաքանչյուր Competition-ում FIA-ի նշանակած մատակարարը տրամադրում է dry-weather-ի երեք տարբերակ, մեկ intermediate և մեկ wet-weather տարբերակ։ Դրանք մեքենայի ուղու վրա գտնվելու ժամանակ տեսանելիորեն տարբեր պետք է լինեն։
Չոր մրցավազքում պահանջվում են երկու տարբեր dry բնութագրեր
Եթե վարորդը Race-ում intermediate կամ wet չի օգտագործում, նա պետք է կիրառի առնվազն երկու տարբեր dry-weather բնութագիր, որոնցից առնվազն մեկը mandatory Race specification է։ Խախտումը սովորաբար բերում է որակազրկման, իսկ եթե Race-ը կասեցվել է ու չի վերսկսվել՝ ավելացվում է 30 վայրկյան։
Անձրևային անվադողերը կախված են Race Director-ի հայտարարությունից
Free practice-ում intermediate և wet կարելի է օգտագործել միայն այն բանից հետո, երբ ուղին հայտարարվել է wet։ Եթե formation laps-ը սկսվում են Safety Car-ի հետևում, wet-ը պարտադիր է մինչև նրա նարնջագույն լույսերի մարելը և pit lane վերադառնալը։
Pit lane-ի կանոնները ձևավորում են ռազմավարությունը, բայց մեկ պլան չեն պարտադրում
Pit lane-ի արագության սահմանը 80 km/h է, եթե Race Director-ը անվտանգության համար այն չի փոխում։ Կանոնները սահմանափակում են անվադողերն ու pit lane-ը, բայց չեն պարտադրում մեկ կամ երկու pit-stop-ի համընդհանուր ռազմավարություն։